برای بزرگی عکس همین بس که به افراد ردیف جلو دقت کنیم،
پوشکاش برترین گلزن قرن 20 ام،لو یاشین برترین دروازه بان تاریخ
و یوزف ماساپوست برترین بازیکن اروپا و بماند که چقدر افسانه ی
دیگر برای بازی خداحافظی او امده بودند. اما به راستی او که بود؟
ماتیوس به ما فوتبال بازی کردن را یاد داد. این را پله گفته بود.
استنلی ماتیوس (به انگلیسی: Stanley Matthews) بازیکن فوتبال زادهٔ
۱ فوریه ۱۹۱۵ اهل کشور انگلستان بود. او تا پنجاه سالگی بازی کرد.
در جهان حذفی تا 49 سالگی گل زد، تا 42 سالگی به تیم ملی دعوت می شد،
در 48 سالگی نقشی مهم در بازگشت استوک سیتی به دسته اول بازی کرد؛
این کار را اولین بار سی سال پیش انجام داده بود. تلاش یک پیرمرد برای
بازی با توپ غم انگیز است اما دریبل های سر استنلی ماتیوس
.jpg)
قطعا آمادگی بدنی؛ از خانواده ای ورزشکار می آمد و از همان سنین کودکی
اهمیت سرعت و استقامت را می دانست. رژیم غذایی همینطور؛ وقتی
همبازی هایش در حال عیاشی بودند، او گیاه خوار و مخالف الکل بود.
سالاد می خورد و نوشیدنی هم آب پرتقال بود. دو شنبه ها روزه می گرفت
و کابینتش پر از ویتامین بود. زیاد به تمرینات تیمی اعتقاد نداشت.
گوشه گیر نه، اما قائم به ذات بود و ترجیح می داد به تنهایی
تعجیل در ظهور صاحب عصر و زمان عجل الله تعالی
فرجه و شریف صلوات
برچسبها: